ह

हबेलीना. [फा.] ठुला झ्यालढोका भएको हावादारी भवन; ठुलो घर; महल; हवेली । हब्बाँना. [सं. हम्बा] गोईगोरुले रामेको शब्द; बाँ । पनि । २. दम रहेसम्म । हब्बाना. हबिगत; हब्बे । हब्बा कब्बाना. शक्ति र सामर्थ्य; हब्बेकब्बे । हब्बाकब्बाना. [सं. हव्यकव्य] देवता र पितृहरूलाई अर्पण गरिने आहुति, तर्पण आदि; देवतालाई 'स्वाहा' शब्दले दिइने हव्य र पितृलाई 'स्वधा' शब्दले दिइने 'कव्य'–को समुदाय । हब्बेना. हब्बा] १. छाँटकाँट नमिलेको; अमिल्दो । २. बोल्न नजान्ने; लठ्यौरो । ३. सामर्थ्य; हब्बा । हबिगत । हब्बेकब्बेना. शक्तिसामर्थ्य; बलबुता । हब्बे न कब्बेना. शक्तिसामर्थ्यको अभाव; गति न गरास । (उदा.- जब पुग्यो नब्बे, हब्बे न कब्बे) । हब्बेहब्बेक्रि.वि. १. पुगेसपुगेस; जसोतसो । २. हव्यकव्य । हब्सीना. [अ. हब्शी] १. पूर्वीअफ्रिकामा रहने अति कालो वर्ण र मोटो ओठ हुने एक जाति । वि. २. ज्यादै कालो वर्णको; भद्दा रूपको (व्यक्ति) । हमलाना. [अ. हमलः] कुनै देशबाट अर्को देशमाथि वा कुनै व्यक्ति वा समुदायबाट अर्को व्यक्ति वा समुदायमाथि गरिने आक्रमण; चढाइ; युद्ध । हमलादारवि. हमला गर्ने । हमलावरवि. हमलादार । हमालना. [अ.] १. राजपूत र जैसी ब्रामण जातका आमाबाबुबाट पैदा भएको सन्तान । २. नेपाली जातिको एक थर । हमालीना. तिस पोल अर्थात् डेढ बिसौली वा पौने धार्नीबराबरको तौल । हमेसाक्रि.वि. [फा. हमेशा] नित्यजसो; सधँभरि; दिनप्रतिदिन; सदा । हम्कनुस.क्रि. [सं. हुम+क+नु] १. हाते पङ्खा, कागज वा यस्तै कुनै वस्तु हल्लाएर हावा निकाल्नु; पङ्खा आदिको हावाले गर्मीको उकुसमुकुस कम गराउनु । अ.क्रि. [सं. हन्+नु] २. गाई, भँसी आदिले फुँक्क गरेर हान्न खोज्नु; गाईबस्तुले टाउको तलमाथि गराई हान्न उद्यत हुनु । ३. चाँडोचाँडो सास फेर्नु; हाँफ्नु । हम्काइना. १. हम्कने वा पङ्खा हल्लाउने क्रियाप्रक्रिया । २. हम्कने वा हान्नेहाँफ्ने क्रियाप्रक्रिया । हम्काइनुक.क्रि. हम्कन लाइनु; पङ्खा हल्लाइनु । हम्काउनुप्रे.क्रि. हम्कन लाउनु; पङ्खा हल्लाउनु ।