वर्णक्रम खण्ड
ह
हँसालुवि. हँसिलो प्रकृतिको; हाँस्ने स्वभावको ।
हँसियाना. [प्रा. असिअ] हातले बिँड समातेर घाँसपराल आदि काट्ने, टुप्पासम्म घुमेको फलामे हतियार; आँसी ।
हँसिलोवि. [हाँस+इलो] १. सधँहाँसिरहे झँ देखिने; प्रसन्न (अनुहार) । २. हाँस्ने प्रकृति भएको; हँसमुख । ३. हँसीठट्टा गर्ने; ठट्यौलो; विनोदप्रिय ।
हँसुलीना. [हँसिया+उली] हँसियाका आकारको प्रायः तराईतर्फका स्त्रीहरूले गलामा लगाउने सुनचाँदीको एक प्रकारको गहना ।
हँसुवा१ना. [√ हँसिया] हँसिया जस्तै घाँस, पराल काट्न प्रयोग गरिने, बिचमा भाँचिएको फलामे हतियार ।
हँसुवा२वि. [हाँस्+उवा]१. हँसीदिल्लगी गर्ने प्रकृतिको; ठट्यौलो; मजाकी । २. हाँसी मात्र रहने; आफू हाँस्ने र अरूलाई पनि हँसाउने ।
हँसेउली/हँस्यौलीना. [हाँसो+एउली/यौली] १. हाँसो उठाउने खालको ठट्यौलो कुराकानी । २. नभएको गफ हाँकेर आकाशपाताल जोर्ने काम; ठट्टा; दिल्लगी । ३. सानो हास्य अभिनय; प्रहसन ।
हँसेउली/हँस्यौली ठट्यौलीना. आपसमा गरिने हाँसो र ठट्टा; हँस्यौली र ठट्यौली ।
हँस्यौलोवि. [हाँस्+यौलो] १. सधँप्रसन्न अनुहार भएको; हँसिलो । २. हँसीदिल्लगी गर्ने; ठट्यौलो । ना. ३. हँस्यौली ।
हँस्सीना. [हाँसो+ई] १. हाँस्ने वा हँसाउने काम; हाँसो । २. हाँस्नहँसाउन गरिने तथ्यहीन कुरा; दिल्लगी । ३. अरूलाई उल्ल्याउने खालको गफ; ठट्टा । ४. उपहासपूर्ण निन्दा; बदनामी ।
हँस्सी दिल्लगीना. १. भएनभएका गफ चुटेर वातावरणलाई नै रमाइलो पार्ने काम । २. अरूलाई जिस्क्याउने वा सामान्य कुरालाई पनि बङ्ग्याउने ख्यालठट्टा । ३. झुटो कामकुरो; तथ्यहीन कुराकानी ।
हँस्सीमजाकना. हाँस्ने र मजाक गर्ने काम; ख्यालठट्टा ।
हर्रक्रि.वि. [अ.मू. हर्+र] १. रोकिएको हावा एकाएक वेगसित बहने गरी; उखुम गर्मीभएको वेला हावा सर्सराएजस्तो गरी । २. हावा चले जस्तै एकाएक आउने वा जाने गरी; उड्ने वा वेगसित दौडने चालले । ३. अकस्मात् पानी पर्ने गरी । ४. दन्केर आगो बल्ने किसिमले । ना. ५. बाख्रा, भेडा आदिलाई बोलाउँदा भनिने शब्द ।
हर्राना. [हर्रो+आ] पातलो दिसा; झाडा; पखाला ।
हर्रोना. [प्रा. हरडइ> सं. हरीतकी] १. ठुलठुला पात हुने, मञ्जरीका रूपमा ससाना निला फूल फुल्ने तथा छोहोराका आकारका टर्रा फल फल्ने एक जातको बोट । २. आयुर्वेदमा रेचक, वात–पित्त–कफनाशक, आँखालाई फाइदा गर्ने, अग्निवर्द्धक र बुद्धिवर्द्धक भनी बताइएको त्यसैको टर्रो स्वादको फल; त्रिफलामध्ये एक ।
हइनिपा. है; हँ ।
हकना. [अ.] १. अधिकार; अख्तियार । २. न्याय वा इन्साफबाट पाइने सम्पत्ति; अधिकार भएको वस्तु । ३. कुनै वस्तुमा त्यसका मालिकको हुने स्वत्व । ४. उचित वा सही कामकुरो । वि. ५. सही; उचित; साँचो; यथार्थ ।
हकडकना. हैकम; प्रभुत्व ।
हकदाबीना. १. आफ्नो हक भएको सम्पत्ति । २. त्यस्तो सम्पत्तिमा आफ्नो प्रभुत्व देखाउन गरिने वकालत ।
हकदारवि. अधिकार भएको; न्यायले पाइने; हकवाला ।