शब्दकोश प्रविष्टि

वरेण्य

वि.
  1. वरण गर्न उचित वा योग्य; पूज्यतम ।

  2. सबैभन्दा उत्तम; श्रेष्ठतम; प्रधान; मुख्य । (उदा.- श्री राजन्यवरेण्य मित्रवर ए वीरत्वका सागर - बदरीनाथ भट्टराई, 'चिठी') ।

उदाहरण

(उदा.- श्री राजन्यवरेण्य मित्रवर ए वीरत्वका सागर - बदरीनाथ भट्टराई, 'चिठी')

व्युत्पत्ति

[सं.]

स्रोत

स्थिर कुञ्जी
npbs2075-10-050854
मुद्रित पृष्ठ
1132