शब्दकोश प्रविष्टि

बिगबिगाउनु

अ.क्रि.

अ.क्रि. [बिगबिगी+आउ+नु] बिगबिगी हुनु; उपध्रो हुन खोज्नु; आतङ्क छाउनु । (उदा.- बाघ बिगबिगाएको थाहा पाएर गाउँलेहरू सुत्न पनि सकेका छैनन्) ।

उदाहरण

(उदा.- बाघ बिगबिगाएको थाहा पाएर गाउँलेहरू सुत्न पनि सकेका छैनन्)

व्युत्पत्ति

[बिगबिगी+आउ+नु]

स्रोत

स्थिर कुञ्जी
npbs2075-10-040320
मुद्रित पृष्ठ
909