शब्दकोश प्रविष्टि
पण्डित
ना.वि.
शास्त्रको तात्पर्य राम्ररी बुझेको विद्वान् व्यक्ति; शास्त्रवेत्ता ।
सत् र असत् छुट्ट्याउने बुद्धि भएको व्यक्ति ।
संस्कृतको वा अन्य भाषाको विद्वान् व्यक्ति ।
ब्रामणलाई आदर गर्दा भनिने शब्द ।
राणाकालमा चलेको शिक्षकहरूको एक दर्जा ।
घृतकौशिक गोत्रका नेपाली बाहुनहरूको एक थर । वि.
विद्वान्; शास्त्रज्ञ ।
निपुण; कुशल ।
पुराण भन्ने; पौराणिक ।
व्युत्पत्ति
[सं.]
स्रोत
- स्थिर कुञ्जी
npbs2075-10-032147- मुद्रित पृष्ठ
- 724