शब्दकोश प्रविष्टि

टुहुरिनु

अ.क्रि.
  1. टुहुरो हुनु; अनाथ बन्नु ।

व्युत्पत्ति

[टुहुरो+इ+नु]

स्रोत

स्थिर कुञ्जी
npbs2075-10-022427
मुद्रित पृष्ठ
511