शब्दकोश प्रविष्टि
काँधे
वि.ना.
अर्काको झगडा वा मामला बोकेर हिँड्ने ।
काँध थापिदिने; आड दिने; उक्साउने । ना.
काँधमा राखिने वस्त्रादि; गलबन्दी; कँधेरी ।
व्युत्पत्ति
[काँध+ए]
स्रोत
- स्थिर कुञ्जी
npbs2075-10-008558- मुद्रित पृष्ठ
- 205
शब्दकोश प्रविष्टि
अर्काको झगडा वा मामला बोकेर हिँड्ने ।
काँध थापिदिने; आड दिने; उक्साउने । ना.
काँधमा राखिने वस्त्रादि; गलबन्दी; कँधेरी ।
[काँध+ए]
npbs2075-10-008558