ह

हरुवा२ना. [सं. हलवाह] खेतबारीमा हलो जोत्ने व्यक्ति; हली । हरूप.स. [सं. अपर] नाम, सर्वनाम आदिको पछिल्तिर गाँसिएर बहुवचनको अर्थ बुझाउने वा सादृश्यबोध गराउने प्रत्यय (जस्तै- गाईहरू, मानिसहरू, श्यामहरू इ.) । हरेवि.बो. [सं.] १. अफसोच, ग्लानि, निराशा, कष्ट, समवेदना, सहानुभूति आदि भाव बुझाउन अप्रत्याशित रूपमा मुखबाट निस्कने नाम; हरे शिव । २. 'हरि' शब्दको सम्बोधनको रूप; हे हरि । हरेउना. [हरियो] १. प्रायः वर्षामासमा हरिया झारपातहुँदो बस्ने हरियो रङ्गको एक प्रकारको विषालु सर्प । २. काई । हरेकवि. [हर+एक] प्रत्येक; हरएक । हरेरीना. [हार्+एरी] भारी बोक्ने नाम्लाको कानको गाँठो । हरेलोना. [सं. हल+एलो] १. खेत जोत्नुभन्दा पहिले कुनै विघ्न नपरोस् भनी किसानले सखारै खेतमा गएर गर्ने भूमिपूजा । २. धान रोपिसकेपछि रोपाइँ सिद्धिएको उपलक्ष्यमा तीजपछिको मङ्गलवारका दिन खेतमा गरिने कृषिका अधिष्ठाता देवताको पूजा । हरेसना. [हार्+एस] काम गर्दागर्दैपनि लक्ष्यप्राप्ति नभएर उत्साह सेलाएको वा आशा टुटेको स्थिति; निरुत्साह; निराशा । हरोहरना. [हरिहर] हुँदै नहुनुको अवस्था; अत्यन्त अभाव; शून्यता । हरौरीना. [हार्+औरी] हराउरी । हर्कना. [सं. हर्ष] आनन्दको क्षण; खुसियाली; हर्ष । (उदा.- कौवालाई बेल पाक्यो हर्क न बिस्मात् -उखान) । हर्कबढाइँना. खुसियालीमा गरिने उत्सव; विवाह, पदोन्नति, पुत्रलाभ आदिको खुसियाली । हर्कमानवि. खुब हर्क मानेको; हर्षमान् । हर्कनुअ.क्रि. [सं. हरक+नु] अनिष्टको डर वा शङ्काले बतास झँ भई दौडेर भाग्नु । हर्काइना. [√ हर्क (+आइ)] हर्कने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया । हर्काइनुक.क्रि. हर्कने पारिनु । हर्काउनुप्रे.क्रि. १. मुहुरी फर्काउनु । २. हर्कने पार्नु । हर्को१ना. १. मर्ने वेलाको अन्तिम श्वास; एकोहोरो सास । २. बेतोडको दौड । हर्को२ना. [हरक+ओ हे. हरक । हर्खना. [सं. हर्ष] हे. हर्क ।