ड

डदेवनागरी वर्णमालाको व्यञ्जनवर्णमध्ये तेह्रौँ वर्ण; स्पर्शी, मूर्धन्य, सघोष, अल्पप्राण, ताडित व्यञ्जनवर्ण; टवर्गको तेस्रो अक्षर; लेख्य रूपमा सो वर्णको प्रतिनिधित्व गर्ने लिपिचिह्न; डाङडुङे ड । डँकाइना. [√ डाँक् (+आइ)] डाँक्ने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया । डँकाइनुक.क्रि. डाँक्न लाइनु । डँकाउनुप्रे.क्रि. डाँक्न लाउनु । डँकाहावि. उफ्रेर नाघ्ने; फड्कने । डँटाइना. [डाँट्+आइ] १. डाँट्ने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया । २. छँसाइ; हप्काइ । डँडाइना. [√ डाँड् (+आइ)] डाँड्ने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया । डँडाइनुक.क्रि. डाँड्न लाइनु । डँडाउनुप्रे.क्रि. डाँड्न लाउनु; जरिवाना तिराउनु । डँडाकवि. [सं. दण्डक] बढेर वा सप्रेर ठुलो देखिएको; ढड्डु; घ्वाँक । डँडाली/डँडाल्नीना. [डन्डी] झ्यालको कोटालमास्तिर हालिने काठ वा फलामको तेर्सो डन्डी । डँडाल्नु१ना. [सं. तण्डुल] ढुटो चालेर बाँकी रहेको खस्रो भुस । २ डँडाल्नु/डँडाल्नोना. [सं. दण्ड] काँधदेखि मुनि कम्मरसम्मको शरीरको पछिल्लो भाग; पिठिउँ; ढाड । डँडेलना. [डाँडो+एल] १. डोली, तामदान, पाल्की आदि बोक्ने व्यक्ति; डोले । २. डँडाल्नु । डँडेलधुराना. १. डोली, पालकी आदिमा रहने तेर्सो काठ; डाँडी । २. नेपालको सुदूर पश्चिमाञ्चल विकासक्षेत्रभित्र पर्ने महाकाली अञ्चलको पहाडी र केही भित्री मदेसको भाग पनि रहेको एक जिल्ला । डँडेलोना. [डाँडो+एलो] १. खर वा परालले छाइएका घरका छानामा रहने मुसी; डाँडा; डढेलो । २. चालेर बचेको खस्रो भुस; डँडाल्नु । डँड्याइना. [√ डँड्याउ (+आइ)] डँड्याउने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया । डँड्याइनुक.क्रि. छानामा डाँडा हालिनु । डँड्याउनुस.क्रि. [डाँडा+याउ+नु] खर वा परालले घर छाइने छानामा डाँडा हाल्नु; छानाका डाँडाहरू बाँध्नु । डँसाइना. [√ डाँस् (+आइ)] डाँस्ने काम वा किसिम ।