शब्दकोश प्रविष्टि
सोला२
ना.
चोरबाटो हिँड्ने अपराधी वा सिकारका जन्तुलाई धरापमा पारेर फसाउन नदेखिने गरी राखेको शुली; बातो; दर्जन; धराप; पासो ।
सुइरो; भाला ।
कुनै ठाउँको रक्षाका निम्ति नदेखिने वा देखिने गरी बिछ्याएर राखिएका काँडा बिझ्ने वा घोच्ने वस्तु ।
अङ्गप्रत्यङ्ग चसचसी घोच्ने एक प्रकारको पीडादायी तरङ्ग वा व्यथा ।
व्युत्पत्ति
[सं. शूल]
स्रोत
- स्थिर कुञ्जी
npbs2075-10-058183- मुद्रित पृष्ठ
- 1305