शब्दकोश प्रविष्टि
सुर्ती
ना.
ठुलठुला, नरम, मसिना भुवादार पात हुने, टुप्पामा सेता लाम्चा फूल फुल्ने, रायोको जस्तो एक जातको बोट वा त्यसैको पात ।
सो पातबाट बनाइएको चुरोट, बिँडी आदिभित्र कोचिएको धुलो ।
मुखमा च्यापेर वा तमाखु, कक्कड, चुरोट, बिँडी आदिका रूपमा सल्काएर धुवाँ खाइने सुकाइएको काँचो पात ।
व्युत्पत्ति
[सूरत (प्रदेश)+ई]
स्रोत
- स्थिर कुञ्जी
npbs2075-10-057558- मुद्रित पृष्ठ
- 1291–1292