शब्दकोश प्रविष्टि

सुत्त

क्रि.वि.
  1. सानो वस्तु सजिलैसित वा चाँडै पस्ने गरी; खुत्त ।

  2. भाग्दा अरूले चाल नपाउने गरी; फुत्त ।

व्युत्पत्ति

[अ.मू. सुत्+त]

स्रोत

स्थिर कुञ्जी
npbs2075-10-057239
मुद्रित पृष्ठ
1285