शब्दकोश प्रविष्टि

सबुत/सबुद

ना.
  1. मुद्दामामिला, झैझगडा आदिमा दसीप्रमाण, साक्षीसरजमिन, लिखतकागत आदि सबै कुरा ऐनले निर्देशित गरेअनुसार बुझ्न सकिने अवस्था वा तिनको समष्टि रूप (उदा.- सबै सबुत बुझेर फैसला भएमा नै ठिक न्याय पाइन्छ) ।

  2. कुनै कुराको यथार्थ प्रमाण वा निस्सा ।

उदाहरण

(उदा.- सबै सबुत बुझेर फैसला भएमा नै ठिक न्याय पाइन्छ)

रूपान्तर

व्युत्पत्ति

[अ. सबूत]

स्रोत

स्थिर कुञ्जी
npbs2075-10-054985
मुद्रित पृष्ठ
1232