शब्दकोश प्रविष्टि

मुखतोड

वि.

वि. फेरि केही बोल्न नसक्ने गरी दिइएको (जवाफ); मुखभरिको ।

स्रोत

स्थिर कुञ्जी
npbs2075-10-045613
मुद्रित पृष्ठ
1020