शब्दकोश प्रविष्टि

बिरक्तिनु

अ.क्रि.

अ.क्रि. [सं. विरक्त+इ+नु] विरक्त हुनु; दिक्दार हुनु; बैरागिनु ।

व्युत्पत्ति

[सं. विरक्त+इ+नु]

स्रोत

स्थिर कुञ्जी
npbs2075-10-040578
मुद्रित पृष्ठ
913