शब्दकोश प्रविष्टि
बाँध्नु
स.क्रि.
कुनै वस्तुलाई धागो, डोरी आदिले बेरेर कस्नु; टन्काउनु; बेर्नु; घेर्नु ।
नियम, प्रतिज्ञा आदि उपायद्वारा मर्यादामा चलाउनु; नियम वा क्रममा राख्नु; मिलाउनु ।
बन्धनमा राख्नु; बन्दी बनाउनु ।
मन्त्रका बलले कुनै काम हुन नदिनु ।
शस्त्र–अस्त्र धारण गर्नु ।
निर्माण गर्नु; बनाउनु (बाँध, किल्ला आदि) ।
व्युत्पत्ति
[सं. बन्ध+नु]
स्रोत
- स्थिर कुञ्जी
npbs2075-10-039786- मुद्रित पृष्ठ
- 897–898