शब्दकोश प्रविष्टि

बलबलाउनु

अ.क्रि.
  1. उत्ताउलो हुनु; चञ्चल हुनु ।

  2. नचाहिँदो बढी कुरा गर्नु; बकबक गर्नु ।

स्रोत

स्थिर कुञ्जी
npbs2075-10-039516
मुद्रित पृष्ठ
892