शब्दकोश प्रविष्टि
बज्र
ना.वि.
इन्द्रको प्रमुख अस्त्र; कुलिश; पवि ।
बादल र हावाको घर्षणबाट निस्कने शब्द; चट्याङ, चट्को ।
चुना र सुर्की घोलेर बनाइएको लेदो ।
हीरा काट्ने हतियार वा ज्याबल ।
ज्यादै कठोर वा साह्रो वस्तु । वि.
नचल्ने, नछटपटाउने र डेग नचल्ने ।
व्युत्पत्ति
[सं. वज्र]
स्रोत
- स्थिर कुञ्जी
npbs2075-10-038821- मुद्रित पृष्ठ
- 877