शब्दकोश प्रविष्टि

खस्याकखुसुक

क्रि.वि.वि.ना.
  1. जोसित कुरा गरिएको हो उसभन्दा बाहेक अरूले नसुन्ने गरी (कुरा गर्ने, कानेखुसी गर्ने, साउती मार्ने किसिम); खासखुस । ना.

  2. फोहरमैला ।

व्युत्पत्ति

[अ. मू. (द्वि.) खुसुक्+अ]

स्रोत

स्थिर कुञ्जी
npbs2075-10-011586
मुद्रित पृष्ठ
273