शब्दकोश प्रविष्टि

कुयेर

ना.
  1. रास; थुप्रो (उखुको) ।

  2. केही देख्न, पाउन वा हेर्न झुम्मिएका मानिसहरूको समूह । (उदा.— टुँडिखेलमा घोडेजात्रा हेर्न मानिसहरू कुयेर लागेर बसिरहेका छन्) ।

उदाहरण

(उदा.— टुँडिखेलमा घोडेजात्रा हेर्न मानिसहरू कुयेर लागेर बसिरहेका छन्)

व्युत्पत्ति

[सं. कुण्डन > कुँडन > कुँडर]

स्रोत

स्थिर कुञ्जी
npbs2075-10-009870
मुद्रित पृष्ठ
235