कांस्य

ना. [सं.] १ तामा र राङको मिश्रणबाट बन्ने, सेतो चहक हुने र ठक्कर लाग्दा पट्ट फुट्ने स्वभावको धातु; काँसो, चरेस । वि. २. काँसाको; चरेसबाट बनेको ।