शब्दकोश प्रविष्टि

आसीन

वि.

वि. [सं.] बसोबास गरेको; पलँटी मारेको; बसेको ।

व्युत्पत्ति

[सं.]

स्रोत

स्थिर कुञ्जी
npbs2075-10-004734
मुद्रित पृष्ठ
113